Een voorbeeld van miscommunicatie

“HELP!!” dacht ik toen ik er achter kwam dat ik de verkeerde training voorbereid had en in plaats van 12 deelnemers, 32 deelnemers had.

Paniek!!! Het bleek dat ik mij volledig verkeerd had voorbereid. Niet een trainingsdag, maar een workshop; niet 12 maar 32 deelnemers. HELP!! Niet 12 maar 32 stiften en schriften! Rustig blijven, interne regie behouden, oplossing vinden….

Ik belde mijn vrouw en vroeg haar om met spoed 3 doosjes stiften en 3 schriften te brengen. Mijn vrouw leek mijn paniek niet helemaal te begrijpen dus ze checkte: “echt drie van die doosjes met stiften en echt drie schriften? “Ja, shit, ik heb de auto, hoe kun jij hier naartoe komen?” realiseerde ik mij ineens. Mijn vrouw stelde me gerust en gaf aan dat het wel goed kwam, ze ging wel ergens een auto lenen.

Ik was enigszins gerustgesteld: het zou goed komen. Ik ging terug naar de groep die inmiddels binnen druppelde en ik zei met een glimlach en enige humor: “Kennen jullie dat? Zo een dag waar alles mis gaat? DIE HEB IK VANDAAG!!” en legde de situatie uit. Gelukkig pakte de groep het goed op, ze lachten en we besloten om de workshop iets later te starten. En eigenlijk kwam dat de groep ook goed uit omdat er verwarring bleek over de begin tijd, waardoor de helft van de collega’s er nog niet was.

Ik wachtte buiten op mijn vrouw en was enorm opgelucht toen ik mijn vrouw en dochter aan zag komen rijden. Jeeehhhhhh!!! Blij en trots op haar heldendaad overhandigde mijn vrouw mij drie pakketjes met stiften en drie schriften. PANIEK….. ademen….interne regie…. oplossing….. Ik herhaal: drie pakketjes met stiften en drie pakketten schriften!!! Het werd me duidelijk dat mijn vrouw iets anders verstond onder een ‘doosje stiften’ dan ikzelf. Ik bedoelde 3 dozen stiften waarin in elke doos 10 kleine doosjes stiften zaten, 30 in totaal dus….

HAD IK HET MAAR GETEKEND!!

Wat een grove miscommunicatie en dat voor een communicatietrainer!! Een paar jaar geleden zou ik mezelf voor mijn kop slaan, gelukkig kan ik er inmiddels om lachen. Mijn vrouw en dochter hadden een half uur gereden met drie schriften en drie- in plaats van dertig pakketjes stiften! Ze beloofden zo snel mogelijk (een uur later) terug te zijn met de rest van het materiaal. Ik ging terug naar de groep.

“Ken je dat?” zei ik lachend: “Zo een dag waar ECHT ALLES MIS LOOPT, ongeacht wat je ook probeert?”. Gelukkig bleek de groep vergevingsgezind en herkende eenieder zich in mijn situatie. We roeiden met de riemen die we hadden en het werd een top workshop. Vol gelach, energie en ontspanning.

Deze stress…. dat was lang geleden!!

 

groetjes Dagmar

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *