Onze collega Lotte vertelt

Ik ben een BAM-mam. Zo heet dat tegenwoordig. Vroeger heette het een BOM- moeder. Bewust Ongehuwde Moeder. Ik ben zogenaamd een Bewust Alleenstaande Moeder. Ik besloot op mijn 37e om in mijn eentje een kindje te krijgen via de vrouwenkliniek verbonden aan het AMC te Amsterdam. Ik heb een rijk en warm netwerk en mijn dochter kan later haar donor ontmoeten als ze dat wil.

Dit was wat er gebeurde deze zomer waardoor ik prive ook zag wat voor impact tekenen kan hebben….

Op een mooie dag in de zomer van 2019 fiets ik met twee vijfjarige meisjes na school door het Vondelpark in Amsterdam. We gaan naar het zwembadje. Picknicken en afkoelen. Eva Charlie, mijn dochtertje, zit voor en haar vriendinnetje Fre zit achterop. Als ik Fre van de fiets til en vervolgens Eva Charlie vraagt Fre mij met grote ogen; “Lotte, waarom heeft Eva Charlie Donald Duck als papa?”

Ik zeg: “Wat zeg je Fre? Een Donald Duck papa?”

Fre: Ietwat ongeduldig: “Waarom heeft Eefje een Donald-papa?” Ze kijkt me serieus aan en veegt dan haar haren opzij. “Ooh.. zeg ik.. jij bedoelt een donor-papa..”

“Ja!,” zegt Fre

Mijn dochtertje Eva Charlie kijkt me ietwat hulpeloos en onmachtig aan: ik heb het proberen uit te leggen mam..

Op dat moment begrijp ik dat ik wat te tekenen heb. Ik maak een boekje voor mijn dochtertje; het proces uitgetekend van naar een kindje verlangen als alleenstaande vrouw en de gesprekken daarover met familie en vrienden als ook de stap naar de dokter in het ziekenhuis en het zwanger worden en een prachtige gezonde dochter krijgen. En zielsgelukkig met haar zijn.

Een paar dagen later is Fre bij ons spelen. Op een gegeven moment is het stil..Ik kijk om een hoekje van Eva Charlie haar kamertje en zie twee meisjes geconcentreerd boven een tekenschriftje.. Ze “lezen” samen heel serieus het boekje.

hieronder enkele bladzijden uit het boekje…

Inspirerend verhaal oktober 

Stichting Veilig Thuis vangt mensen op die te maken hebben (gehad) met Huiselijk geweld. In dit specifieke geval werkte een hulpverlener van Veilig Thuis samen met Intermetzo, gespecialiseerde Jeugdzorg op Maat.

Situatie: Een verzoek aan de rechtbank om een jonge vluchteling uit Syrië begeleiding en hulp te geven.

 

Tekenen met impact hielp hier om de reis van de minderjarige vluchteling in beeld te brengen. Hij ontvluchtte Syrië, reisde 4 maanden lang alleen, zonder familie, tot hij in Nederland aankwam. De hulpverlener heeft het verhaal aangehoord en in beeld gebracht. Het verzoek aan de rechter werd nu niet alleen verbaal gedaan, maar ook verbeeld, waardoor de ernst en noodzaak van de situatie inzichtelijk werd.

Zeggen dat iemand een vluchteling is, of echt zien welke reis iemand heeft moeten maken om tot hier te komen, is iets heel anders. Dat wordt nog zelden gedaan, maar is een enorm krachtig middel.

Resultaat: De begeleiding is toegekend.

Dagmar: “Ik heb zelf jarenlang gewerkt in de reclassering. En hoe mooi is het als je het op die manier inzet. Mensen horen 80 verhalen, maar als je er ineens een beeld bij hebt, dan wordt het echt anders.”

Dank je wel voor het delen van dit prachtige verhaal en jouw inspirerende manier om het tekenen in te zetten!

nb. de naam op de tekening is veranderd om het verhaal anoniem te houden.

Een voorbeeld van miscommunicatie

“HELP!!” dacht ik toen ik er achter kwam dat ik de verkeerde training voorbereid had en in plaats van 12 deelnemers, 32 deelnemers had.

Paniek!!! Het bleek dat ik mij volledig verkeerd had voorbereid. Niet een trainingsdag, maar een workshop; niet 12 maar 32 deelnemers. HELP!! Niet 12 maar 32 stiften en schriften! Rustig blijven, interne regie behouden, oplossing vinden….

Ik belde mijn vrouw en vroeg haar om met spoed 3 doosjes stiften en 3 schriften te brengen. Mijn vrouw leek mijn paniek niet helemaal te begrijpen dus ze checkte: “echt drie van die doosjes met stiften en echt drie schriften? “Ja, shit, ik heb de auto, hoe kun jij hier naartoe komen?” realiseerde ik mij ineens. Mijn vrouw stelde me gerust en gaf aan dat het wel goed kwam, ze ging wel ergens een auto lenen.

Ik was enigszins gerustgesteld: het zou goed komen. Ik ging terug naar de groep die inmiddels binnen druppelde en ik zei met een glimlach en enige humor: “Kennen jullie dat? Zo een dag waar alles mis gaat? DIE HEB IK VANDAAG!!” en legde de situatie uit. Gelukkig pakte de groep het goed op, ze lachten en we besloten om de workshop iets later te starten. En eigenlijk kwam dat de groep ook goed uit omdat er verwarring bleek over de begin tijd, waardoor de helft van de collega’s er nog niet was.

Ik wachtte buiten op mijn vrouw en was enorm opgelucht toen ik mijn vrouw en dochter aan zag komen rijden. Jeeehhhhhh!!! Blij en trots op haar heldendaad overhandigde mijn vrouw mij drie pakketjes met stiften en drie schriften. PANIEK….. ademen….interne regie…. oplossing….. Ik herhaal: drie pakketjes met stiften en drie pakketten schriften!!! Het werd me duidelijk dat mijn vrouw iets anders verstond onder een ‘doosje stiften’ dan ikzelf. Ik bedoelde 3 dozen stiften waarin in elke doos 10 kleine doosjes stiften zaten, 30 in totaal dus….

HAD IK HET MAAR GETEKEND!!

Wat een grove miscommunicatie en dat voor een communicatietrainer!! Een paar jaar geleden zou ik mezelf voor mijn kop slaan, gelukkig kan ik er inmiddels om lachen. Mijn vrouw en dochter hadden een half uur gereden met drie schriften en drie- in plaats van dertig pakketjes stiften! Ze beloofden zo snel mogelijk (een uur later) terug te zijn met de rest van het materiaal. Ik ging terug naar de groep.

“Ken je dat?” zei ik lachend: “Zo een dag waar ECHT ALLES MIS LOOPT, ongeacht wat je ook probeert?”. Gelukkig bleek de groep vergevingsgezind en herkende eenieder zich in mijn situatie. We roeiden met de riemen die we hadden en het werd een top workshop. Vol gelach, energie en ontspanning.

Deze stress…. dat was lang geleden!!

 

groetjes Dagmar

Een inspirerend verhaal September

Notulen worden zelden gelezen, beleidsstukken idem. Als je die nu eens in een andere vorm giet, of kracht bijzet door ze te tekenen. Wanneer je tekeningen bij de koffieautomaat of op de lunchtafel legt gaat het leven. Dan worden ze beter bekeken dan in een dik en droog verslag. Al die deskundigheid gaat verloren, en dat is zo zonde.

Bij een grote wooncorporatie hebben ze hiervoor een oplossing bedacht. Hun jaarverslag is in een tekening verwerkt en die hebben ze op de lunchtafels laten printen.

Doordat de medewerkers dagelijks deze kleurrijke tekeningen bekijken wordt hun aandacht automatisch betrokken. Het jaarverslag wordt zo bekend en medewerkers raken op een positieve manier betrokken bij het beleid.

Een ander mooi voorbeeld van creatief omgaan met de vaak droge informatie uit een jaarverslag komt  bij een gemeente vandaan. Daar hebben we een strategisch jaarplan uitgetekend en daarvan hebben we weer een vereenvoudigde versie van getekend om aan te sluiten bij de doelgroep. Die platen hebben ze uitgeprint en daarin hebben ze chocoladerepen verpakt die met kerst werden uitgedeeld. Zo is dezelfde informatie op de best passende manier aangeboden aan de doelgroep. Een jaarplan wordt niet door iedereen gelezen, maar als je het als pakpaper gebruikt…

De kernwaardes van je bedrijf, wanneer zie je die nou terug? Laat ze eens op mokken drukken of blocnotes, bijvoorbeeld.

 

Een inspirerend verhaal

 

Nadat we een training Teken je boodschap hadden gegeven kregen we onderstaande mail met super gave foto’s!

“Net als iedere trainer, ben ook jij vast dol op succesverhalen. So here it goes. 😉

Vrijdag geleerd, vandaag toegepast. Wat werkte het goed. Omdat ik zelf geen flapoverpapier thuis heb, was een goede voorbereiding essentieel. De programmaflap heb ik vanochtend voor start van de training getekend. Voor de flap van situationeel leidinggeven had ik de kleine kaartjes thuis al voorbereid en alleen het kader in de ochtend getekend. En omdat het zo lekker ging durfde ik het aan de flap over emotie/agressie ‘on the spot’ tijdens de uitleg te tekenen. Toen de groep even later bezig was in groepjes heb ik de kleurtjes erbij gepakt om hem wat mooier te maken. Terwijl ik aan het tekenen was kwam ik erachter dat ik helemaal niet goed had bedacht hoe ik de theorie in beeld kon brengen. De verschillen zijn dus niet heel duidelijk, daar moet ik voor een volgende training nog over nadenken hoe dat beter kan. Al doende leert men!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb vandaag dus heerlijk mijn grenzen verlegd, maar het allermooiste was dat een aantal deelnemers vroeg: “mag ik er nog even een foto van maken?” 

 Missie geslaagd! 

 Groetjes

Alexandra Maris”
 

Dit soort berichten geeft ons van Team Teken je boodschap zoveel voldoening! Dit is precies waar wij het voor doen! Heb jij ook een succesverhaal om met ons te delen?! Stuur het dan heel graag naar info@tekenjeboodschap.nl..

 

Dank jewel Alexandra Maris voor het delen van jouw werk! Jouw eerste meters zijn prachtig gemaakt!

 

Inspirerend verhaal Juli 

Deze tekening heeft Sabine Kracht van het Veilig Verder Team gemaakt voor een gezin waarbij vader en moeder een (mogelijke) licht verstandelijke beperking hebben. Een tekening kan duidelijkheid en structuur bieden iets wat voor mensen die met een verstandelijke beperking in verhoogd spanningsvolle situaties verkeren, eigenlijk een must is. Sabine Kracht deelt haar verhaal met ons:

“Het gezin bestaat uit vader, moeder en hun twee kinderen. Ouders hebben regelmatig ruzie met elkaar, waarbij de emoties en de spanningen hoog oplopen.  Moeder wil dan dat vader de woning verlaat maar vader weigert te gaan. Omdat moeder niet goed weet wat zij dan moet doen, belt zij de politie. Omdat er al meerdere malen naar de politie is gebeld door moeder, waarbij er ook meldingen zijn geweest dat vader en moeder geweld naar elkaar hadden gebruikt, zijn wij als Veilig Verder Team gaan kijken wat het netwerk van ouders, binnen dit gezin kan beteken als de spanningen hoog oplopen.
Omdat ouders niet goed konden bedenken wat zij anders kunnen doen dan de politie bellen heb ik een plan uitgetekend voor als er ondanks dat zij erg hun best doen om geen ruzie te maken, toch ruzie komt.


Deze tekening heeft ouders goed geholpen. Als er nu toch ruzie komt, gaat een van de twee even weg en belt dan met iemand uit hun netwerk om te kunnen ontladen, zodat de kinderen geen last meer hebben van de ruzies en de politie niet meer gebeld hoeft te worden.”

 

Dank jewel Sabine, ik denk dat je met deze casus super mooi illustreert hoe waardevol een tekening in de hulpverlening kan zijn!

 

 

Een inspirerend verhaal juni

 

Deze maand laat Sabine Kragt van het ‘Veilig Verder Team’ uit Den Haag ons zien hoe ze tekeningen gebruikt in haar werk met gezinnen.

Sabine verteld: ‘Ik was vanuit het Veilig Verder Team betrokken bij een Vietnamees gezin. Ik was maatschappelijk werker van vader. Hij en moeder hadden veel ruzies waar de kinderen bij waren. De kinderen hadden in hun “ drie huizen’’ tekening aangegeven veel last te hebben van de ruzies tussen papa en mama. Toen vader zich realiseerde hoeveel last de kinderen van de ruzies ondervonden reageerde vader erg emotioneel. Hij vond het naar om te horen dat de kinderen er zoveel last van hadden.

Ik ben na de presentatie van de kinderen individueel met vader aan de slag gegaan. Ik merkte dat hij tijdens onze gesprekken de verhalen van de kinderen vergat en eigenlijk een ander standpunt had ingenomen. Hij vond dat het erbij hoort dat ouders ruzie maken, dat de kinderen eigenlijk een beetje hadden overdreven en dat ze als gezin geen hulp nodig hadden. Ik heb toen de verhalen van de kinderen verwerkt in de tekening. De kinderen merkten dat de ouders elkaar negeerden en ze konden daarvan slecht slapen.


Hierna heb ik de invloed op de kinderen getekend; het staat hun ontwikkeling in de weg en op latere leeftijd kunnen zij problemen krijgen met het aangaan van vriendschappen en relaties.
Daarna heb ik getekend wat het Veilig Verder Team voor ouders kan betekenen en wat ons doel is. Met hulpverlening en met het netwerk van ouders kunnen we er samen voor zorgen dat de boom ( hun veilige thuishaven) geworteld blijft staan. Ook tekende ik dat de wortels soms hulp nodig hebben om te kunnen groeien en ontwikkelen. Vader was zich na het zien van deze tekening weer bewust van het feit dat hij én moeder samen hulp nodig hadden. Hij is de rest van het traject als een betrokken vader bij ons aan tafel verschenen.’

 

Dank je wel Sabine, echt mooi en inspirerend om jouw voorbeeld te mogen gebruiken! Tekenen confronteert, verhelderd en vat de situatie heel concreet samen. Door te visualiseren drong de realiteit tot vader door en kwam hij vanuit eigen motivatie in beweging, prachtig!

 

Twee weken geleden gaf ik de training Motiverende gespreksvoering aan een team professionals die gezinnen begeleiden en ondersteunen die te maken hebben met huiselijk geweld. Een van de professionals had eerder in het jaar de training ‘Teken je boodschap’ bij ons gevolgd. En ik vroeg haar hoe het ging met het inzetten van de training tijdens haar gesprekken. En toen liet ze mij een foto zien, waar de tranen van in mijn ogen sprongen, kippenvel: dit is waar het tekenen tijdens gesprekken wat mij betreft over gaat.

Haar verhaal*:

 

“Ik begeleid een moeder die van uit haar verleden erg beschadigd is (op haar 7de uit huis geplaatst vanwege huiselijk geweld en mede daardoor in veel pleeggezinnen gewoond, overplaatsingen meegemaakt en zoveel tehuizen gezien, enz.) Cliënte vertelde mij dat ze zo moe was van het altijd maar alles moeten regelen. Haar zoon was nu 7 jaar en al regelmatig getuige geweest van (fors) geweld tussen vader en moeder. In het gesprek met haar, heb ik haar uitgelegd, dat het ook erg vermoeiend voor haar moet zijn! Omdat haar wortels zo zijn beschadigd door wat haar is overkomen, dat er weinig houvast overblijft om overeind te blijven staan. Iedere keer werd er een wortel beschadigd….  Vervolgens vroeg ik haar terwijl ik de tweede boom tekende  “als je nu kijkt naar de kleine boom, haar zoon: Hoe zien zijn wortels er dan nu uit?, hoeveel zijn er al beschadigd?

Die kwam binnen voor moeder! (En bij mij ook op dat moment en nu nog steeds)… “


… En bij mij ook! Wat een beeld en wat een impact. Kippenvel en ontroerd want, zo krachtig kunnen tekeningen dus bij een gesprek zijn. Een beeld zegt meer dan 1000 woorden…

 

* Met dank aan de professional waarvan ik de foto en het verhaal van mocht publiceren.

“HELP!!” dacht ik toen ik er achter kwam dat ik de verkeerde training voorbereid had en in plaats van 12 deelnemers, 32 deelnemers had.

Paniek!!! Het bleek dat ik mij volledig verkeerd had voorbereid. Niet een trainingsdag, maar een workshop; niet 12 maar 32 deelnemers. HELP!! Niet 12 maar 32 stiften en schriften! Rustig blijven, interne regie behouden, oplossing vinden….

Ik belde mijn vrouw en vroeg haar om met spoed 3 doosjes stiften en 3 schriften te brengen. Mijn vrouw leek mijn paniek niet helemaal te begrijpen dus ze checkte: “echt drie van die doosjes met stiften en echt drie schriften? “Ja, shit, ik heb de auto, hoe kun jij hier naartoe komen?” realiseerde ik mij ineens. Mijn vrouw stelde me gerust en gaf aan dat het wel goed kwam, ze ging wel ergens een auto lenen.

Ik was enigszins gerustgesteld: het zou goed komen. Ik ging terug naar de groep die inmiddels binnen druppelde en ik zei met een glimlach en enige humor: “Kennen jullie dat? Zo een dag waar alles mis gaat? DIE HEB IK VANDAAG!!” en legde de situatie uit. Gelukkig pakte de groep het goed op, ze lachten en we besloten om de workshop iets later te starten. En eigenlijk kwam dat de groep ook goed uit omdat er verwarring bleek over de begin tijd, waardoor de helft van de collega’s er nog niet was.

Ik wachtte buiten op mijn vrouw en was enorm opgelucht toen ik mijn vrouw en dochter aan zag komen rijden. Jeeehhhhhh!!! Blij en trots op haar heldendaad overhandigde mijn vrouw mij drie pakketjes met stiften en drie schriften. PANIEK….. ademen….interne regie…. oplossing….. Ik herhaal: drie pakketjes met stiften en drie pakketten schriften!!! Het werd me duidelijk dat mijn vrouw iets anders verstond onder een ‘doosje stiften’ dan ikzelf. Ik bedoelde 3 dozen stiften waarin in elke doos 10 kleine doosjes stiften zaten, 30 in totaal dus….

HAD IK HET MAAR GETEKEND!!

Wat een grove miscommunicatie en dat voor een communicatietrainer!! Een paar jaar geleden zou ik mezelf voor mijn kop slaan, gelukkig kan ik er inmiddels om lachen. Mijn vrouw en dochter hadden een half uur gereden met drie schriften en drie- in plaats van dertig pakketjes stiften! Ze beloofden zo snel mogelijk (een uur later) terug te zijn met de rest van het materiaal. Ik ging terug naar de groep.

“Ken je dat?” zei ik lachend: “Zo een dag waar ECHT ALLES MIS LOOPT, ongeacht wat je ook probeert?”. Gelukkig bleek de groep vergevingsgezind en herkende eenieder zich in mijn situatie. We roeiden met de riemen die we hadden en het werd een top workshop. Vol gelach, energie en ontspanning.

Deze stress…. dat was lang geleden!!

 

 

Prikkel het brein..

Ook zo benieuwd waarom tekenen tijdens trainingen, gesprekken en presentaties zo goed werkt? Wij hebben het voor je uitgezocht!

Van alle zintuigen horen, proeven, voelen, ruiken en zien, is zien het meest effectief gebleken om te leren en te onthouden. 10% van wat er gezegd wordt, herinneren we ons 72 uur later nog. Wanneer er een combinatie is gemaakt van woord en beeld dan stijgt ons geheugen en wordt er 72 uur later nog 62% herinnert! Voor een trainer, coach of adviseur is dit natuurlijk erg waardevolle informatie! Om te begrijpen hoe dit nou in onze hersenen werkt hebben wij gericht gezocht naar uitleg in verschillende boeken, artikelen en keek ik meerdere filmpjes op youtube.
Tip : Zie de volgende link: How to remember more, Graham Shaw Link You tube

Hieronder een samenvatting van de gevonden antwoorden

Door te tekenen wordt de deelnemer op een verrassende manier aangesproken. Het brein van mensen is het meest ontspannen op de automatische piloot. Alles wat ‘gewoon’ en ‘gewend’ is kan onbewust verwerkt worden. Wanneer iets anders is dan anders, dan trekt het aandacht en verwerken we het in het bewuste deel van onze hersenen (de prefrontale cortex). De stof valt door tekeningen letterlijk meer op omdat het anders dan anders binnenkomt.

Bovendien is het zo dat deelnemers het leuk en spannend vinden om mee te kijken naar hoe een professional tekent: Wat zal het worden? Wat zal ze ermee bedoelen? Maar ook de flaps of templates die al thuis gemaakt zijn hebben een vergelijkbaar effect als de deelnemers de tijd krijgen om het beeld op zich in te laten werken. Op deze manier is het brein van de deelnemer geactiveerd nog voordat de trainer, docent, coach het woord neemt.

De hersenen gaan aan het werk en zoeken automatisch naar associaties in het lange termijn geheugen van de hersenen, dit maakt dat informatie beter blijft plakken.

Zelfs lelijk tekenen werkt, dit kan de hersenen en de deelnemers positief beïnvloeden. Lachen werkt verkwikkend, raden wat het moet voorstellen werkt activerend.

Interessant om te realiseren is dat onderzoek heeft aangetoond dat niet alleen wát er getekend is, maar ook wáár het getekend is onthouden wordt. Zo beklijven ook overzicht, volgorde, verbanden en verhoudingen die in beeld zijn gebracht beter dan enkel verbaal aangeboden informatie. Dit alles terwijl deelnemers nauwelijks het idee hebben een kluif taaie theoretische kennis toegediend te hebben gekregen. Zelfs wat saai leek komt dynamisch en kleurrijk over.
Zo werkt dat dus….wat doe jij om het brein van jouw deelnemers te prikkelen..?